Η ομοιοπαθητικη συνταγη

Η επιλογή ενός ομοιοπαθητικού γιατρού στον οποίο θα απευθυνθεί ο ασθενής για τυχόν προβλήματα υγείας του είναι τόσο σημαντική όσο και η επιλογή ενός φαρμακείου με εξειδικευμένο τμήμα ομοιοπαθητικών, που θα επιλέξει για να εκτελέσει την συνταγή του.

Η κατανόηση και η εκτέλεση μιας ομοιοπαθητικής συνταγής από το φαρμακοποιό απαιτεί ορισμένες γνώσεις τις οποίες είναι υποχρεωμένος να αποκτήσει σεβόμενος την εντολή του γιατρού και την αγωγή του ασθενούς. Ο τρόπος εκτέλεσης μιας ομοιοπαθητικής συνταγής είναι συγκεκριμένος και ενιαίος για όλους εφόσον ο φαρμακοποιός είναι σε θέση να γνωρίζει συγκεκριμένους κανόνες της ομοιοπαθητικής.

Πρώτα απ’ όλα η ανάγνωση του σωστού φαρμάκου και η μορφή του είναι το πρώτο βήμα εκτέλεσης της συνταγής.

Η μορφή του φαρμάκου καθορίζεται από τον ομοιοπαθητικό γιατρό και η συνήθης μορφή του είναι η caps, τα granules ή ακόμη και πόσιμα δυναμοποιημένα διαλύματα.. Επίσης και την ποσότητα των φαρμάκων την καθορίζει ο γιατρός ανάλογα με το χρονικό διάστημα της θεραπείας του ασθενούς.

Όσο αφορά τον καθορισμό του ομοιοπαθητικού φαρμάκου, αυτός γίνεται από το ομοιοπαθητικό του όνομα. Σε ορισμένες συνταγές το ομοιοπαθητικό όνομα του φαρμάκου είναι συντετμημένο, γεγονός που θα πρέπει να είναι σε θέση ο φαρμακοποιός να αναγνωρίζει.

Στη συνέχεια θα δοθούν συγκεκριμένα παραδείγματα συνταγών και συγκεκριμένος κατάλογος όπου θα αναφέρονται τα πιο γνωστά ομοιοπαθητικά φάρμακα με τις συντμήσεις τους.

Εκτός όμως από τον τρόπο γραφής μιας συνταγής απαραίτητη προϋπόθεση για την ορθή εκτέλεση μιας ομοιοπαθητικής συνταγής είναι και η γνώση του τρόπου χορήγησης και του τρόπου λήψης των ομοιοπαθητικών φαρμάκων. Ο φαρμακοποιός θα πρέπει να είναι σε θέση να εκτελέσει ορθά μια ομοιοπαθητική συνταγή, χορηγώντας στον ασθενή το σωστό ομοιοπαθητικό φάρμακο και εξηγώντας του τον σωστό τρόπο λήψης και τις αντενδείξεις.

Στη συνέχεια παρατίθεται ένα παράδειγμα ομοιοπαθητικής συνταγής η οποία θα αναλυθεί ως προς την ανάγνωσή τους.

Στην συνταγή πρώτα απ’ όλα ο γιατρός καθορίζει την μορφή του φαρμάκου που είναι caps. Στη συνέχεια αναγράφεται το ομοιοπαθητικό όνομα του φαρμάκου όπου στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι το medhorrhinum και το natrum sulphuricum και η δυναμοποίηση του σε κάθε περίπτωση (την οποία ο φαρμακοποιός είναι υποχρεωμένος να αναγνωρίζει). Ακολουθεί η ποσότητα του φαρμάκου που χορηγείται και η οδηγία του.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 1 ΦΩΤΟΤΥΠΙΕΣ ΣΥΝΤΑΓΩΝ.

Όταν το όνομα που αναγράφεται στην συνταγή δεν είναι πλήρες καθώς και η δυναμοποίηση ανατρέχουμε στον πίνακα που αναφέρει τις συντμήσεις των φαρμάκων και των δυναμοποιήσεων που θα αναλυθούν σε επόμενο τεύχος

Η τοποθέτηση των ομοιοπαθητικών σκευασμάτων στα ειδικά φιαλίδια και για την ορθότερη φύλαξή τους ολοκληρώνει την σωστή εκτέλεση μιας ομοιοπαθητικής συνταγής.

Επιγραμματικά λοιπόν η σωστή εκτέλεση μιας ομοιοπαθητικής συνταγής συνοψίζεται στα εξής:

  1. καλή γνώση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων
  2. η γνώση του τρόπου αναγραφής τόσο του φαρμάκου όσο και των δυναμοποιήσεων
  3. η γνώση του τρόπου λήψης και προφύλαξης των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.

Γιάννα Θ. Περγαντά

Φαρμακοποιός- Γ.Γ ΕΕΟΦ

Επιμ κειμένου:Nικ Χ. Παπέλη

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Εισαγωγή στην φαρμακευτική τεχνολογία του ομοιοπαθητικού σκευάσματος (Γιάννη Τ. Ευσταθίου)